ఆహా ఏమి నా భాగ్యం..

ఎంత ఆనందం
ఎంత తన్మయత్వం
ఎంత మధురానుభూతి
ఎంత తాదాత్మ్యం
ఆహా ఏమి నా భాగ్యం
ఆన్ని బొమ్మలు చూడగలిగిన నా జన్మ ధన్యం !!
ఈ చివరాఖరు రోజైనా వెళ్ళి బాపు బొమ్మల కొలువు చూడగలిగాను.
మనసరా..
కనులారా..
తృప్తిగా !!

మూడు బస్సులు మారి దాదాపు ముఫ్ఫై కిలోమీటర్లు ప్రయాణం చేసి మండుటెండలో నడిచి నడిచి డస్సిపోయా !

అయినా కలిగిన ఆనందం ముందర ఈ కష్టం ఏపాటి?

"ఎండలో కాకిలా తిరిగి వస్తున్నావా? పిచ్చిదానా" అని అమ్మ మందలిస్తూంటే చెవులకు వినబడతాయా?

తెలుగువాళ్ళు ధన్యులు "బాపూ" మనవాడైనందుకు.

అయినా ఏమిటో అలా ఊరి చివర పెడితే ఎలా వెళ్ళేది? నాలుగు చక్రాలున్నవాళ్ళు తప్ప రెండు కాళ్ళతో నడిచే సామాన్యులు ఎలా వెళ్తారు?
ఏమో ప్రదర్శకుల సాధక బాధకాలు ఎవరికి ఎరుక?
వళ్ళంతా కళ్ళు చేసుకుని ప్రతి బొమ్మా చూశేసి...ప్రతి బొమ్మా ఆబగా ఫోతోలు తీసేసుకున్నాను. ఈ అవకాశం కల్పించిన ప్రదర్శకులకు ధన్యవాదాలు.
ఎంత అలసిపోయినా ఈ నాలుగు వాక్యాలైనా రాసి ఆనందం పంచుకోకపోతే ఇవాళ రాయకపోతే నాకు నిద్ర పట్టదు మరి..:)
ఫోటోలన్నీ ఎడిట్ చేసాకా రేపు వీలైతే మరిన్ని ఫోటోలు పెడతాను..!!

Rock to raagas

"Rock to raagas (Traditional krithis to Western Orchestration)"
అని ఎప్పుడో కొన్న ఒక కేసెట్ కనబడింది వేరే కేసెట్ కోసం వెతుకుతూంటే. రెండ్రోజుల నుంచి అదే వింటున్నా. వినటానికి చాలా బాగుంది. ఫ్యూజన్ మ్యూజిక్ నచ్చేవారికి ఈ కేసెట్ నచ్చుతుంది. రఘువంశ సుధాంబుది, పలుకే బంగార మాయెనా, కిష్ణా నీ బేగనే, మామవ రఘురామ, స్వాగతo కృష్ణా, బ్రోవభారమా, నగుమోము, పిబరే రామరసం..మొత్తం ఎనిమిది కృతులు. వీటికి వెస్ట్రన్ ఇన్స్ట్రుమెంట్స్ జోడించి రాగం పాడవకుండా k.krishna kumar, naveen పాడారు.1997లో వచ్చిన ఆల్బం Magnasound వాళ్లది.
.


కేసెట్ లో అన్ని కృతులు కలిపి ఒక బిట్ తయారు చేసాను. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు వినవచ్చు:

దర్గామిట్ట కతలు

సరిగ్గా ఒక సంవత్సరం క్రితం మే నెల్లో సాక్షి (ఆదివారం పుస్తకం)లో అచ్చయిన ఖదీర్ బాబు గారి కథ "రాత్రిపూట" చదివి చాలా నచ్చేసి, బ్లాగ్ లో రాసాను. అప్పటికి ఆయన పుస్తకాల్లో నేను చదివినది "మన్ చాహే గీత్ " ఒక్కటే. ఆ టపా కోసం ఖదీర్ బాబుగారి గురించి చేసిన గూగులింగ్ లో "దర్గామిట్ట కతలు" మొదలైన ఇతర పుస్తకాల గురించి తెలిసింది. తరువాత పేపరు లో ధారావాహికగా పడిన వారి "బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్" కూడా పుస్తకరూపంలో వచ్చింది. అయితే నాకు ఎంత వెతికినా ఆయన పుస్తకాలు కొంటానికి దొరకలేదు. ఇటీవలి పుస్తకాల ఎగ్జిబిషన్ లో అనుకుంటా "దర్గామిట్ట కతలు" పుస్తకం దొరికింది. కొన్న ఇన్నాళ్ళకి నిన్న రాత్రి చదవటం పూర్తయ్యింది. ఇప్పటికి రాయటానికి కుదిరింది.

ఈ కథలు చదువుతూంటే రెండు పుస్తకాలు నాకు గుర్తుకొచ్చాయి. రహమతుల్లా గారి కథలపుస్తకం "బా", డా.సోమరాజు సుశీల గారి "ఇల్లేరమ్మ కతలు". "బా" కథల్లోని ఆర్తి, ఆవేదన; ఇల్లేరమ్మ కతల్లోని చలాకీతనం, సంతోషం కలిపితే "దర్గామిట్ట కతలు" అవుతాయి. నామిని గారి రచనా శైలి ని అనుకరించారా అనిపించింది కూడా. కానీ "కతల వెనుక కత" లో ఖదీర్ బాబు గారు చెప్పినదాని బట్టి చూస్తే నామినిగారి అనుగ్రహం వల్లనో, వారి "పచ్చనాకు సాక్షిగా" బాగా చదవటం వల్లనో ఆయన శైలిని అనుకరించి ఉండవచ్చు అనిపించింది. ఏ పుస్తకమైనా, అందులో ఎవరు ఎవరిని అనుకరించినా నాకు తప్పనిపించదు. ఎందుకంటే చదవతగ్గ పుస్తకాల్లో చూడవలసినది అనుకరణలను కాదు...రచయిత చెప్పదలచుకున్న అంశాన్ని అన్నది నా అభిప్రాయం. ఇక ఈ పుస్తకం చదుతున్నంత సేపు నేను లోనైన భావోద్వేగాలను మాటల్లో చెప్పలేను అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే ఇవి కేవలం కథలు కావు...ఒక జీవితకాలం గుర్తుండిపోయే మధురమైన బాల్యపు స్మృతులు. నాకు నా చిన్నతనాన్ని, ఆ మధురానుభూతులనూ మళ్ళీ గుర్తుచేసిన నవరసభరితమైన అనుభవాల గుళికలు.

ఈ కథల్లో ఖదీర్ బాబు గారు "అమ్మ" గురించి, "నాన్న" గురించి రాసిన ప్రతి ఘట్టంలోనూ తన తల్లిదండ్రులతో ఆయనకున్న అప్యాయతానురాగాలు కనిపిస్తాయి. "ప్రెతొక్కడూ వాళ్ళమ్మ గురించి, వాళ్ల నాన్న గురించి, చిన్నప్పుడు గురించి రాయాలబ్బా. అట్టా రాస్తేనే మనకు తెలియని జీవితాలు బయట పడతాయి. ఆ జీవితాల్లోని బ్యూటీ తెలుస్తుంది" అన్న నామినిగారి మాటలు, "బాధపడాలి, నలగాలి జీవిత రధచక్రాల క్రింద...కలం లోంచి నెత్తురు ఒలకాలంటే అక్షరాలా? పాండిత్యమా?...కాదు... సంవత్సరాల మూగ వేదన " అన్న చలం గారి మాటలు గుర్తుకొస్తాయి ఈ కథలు చదువుతూంటే. అసలు ఏ కథ గురించి ముందు రాయాలో అర్ధం కావట్లేదు. ముళ్ళపూడివారి ముందుమాటలో లాగ "మచ్చుకి నాలుక్కధలని మెచ్చుకుంటే మిగతా ఇరవయ్యీ...కోప్పడవు; నవ్వుతాయి". అన్ని కథలలో ఒకటో రెండో తప్ప ఏవీ బోరుకొట్టించవు. తెలుగు ప్రాంతాల్లో నివసించే ముస్లిం కుటుంబాల జీవితాలను, నెల గడపటానికి ఆర్ధికంగా ఇబ్బందులు పడే సాధారణ మనిషి జీవితాన్ని, బాల్యపు అమాయకత్వాన్ని, చిన్నతనపు మధుర స్మృతులను, సున్నితమైన మానవ సంబంధాలనూ అన్నింటినీ స్పృశిస్తాయి ఈ దర్గామిట్ట కతలు.

ముఖ్యంగా నా మనసుకు బాగా నచ్చిన కథల గురించి చెప్పాలంటే "నా పేరు పెట్టింది మీసాల సుబ్బారావు", "కసబ్ గల్లీలో సేమ్యాల ముగ్గు", "బులుగంటే బులుగా పలావెంకారెడ్డా", "నేను నేలలో మా అమ్మ బెంచిలోనూ", "ఇది మా నాయినిచ్చిన ఆస్తి", "మా అన్నేగాని చదివుంటే", "నేరేళ్ల మస్తాన్ సురేష్ నా దేవుడు", "పల్లెటూరి షాదీ జజ్జనక" మొదలైనవి నన్ను ఆకట్టేసుకున్నవి. ఇలా రాస్కుంటూ పోతే అన్ని కథల గురించీ రాయాల్సి వస్తుందేమో. ముఖ్యంగా "మా అమ్మ పూలయాపారం" కథ పూర్తయ్యేసరికీ నా కళ్ళలో నీటి చుక్క మెరిసింది. నన్ను ఏవో జ్ఞాపకాల్లోకి తీసుకుపోయింది. "है सब सॆ मधुर वॊ गीत जिन्हॆ हम दर्द कॆ सुर मॆ गातॆ हैं.."అని పాడినట్లుగా కొన్ని జ్ఞాపకాలు చేదైనవే అయినా గుర్తొస్తే మాత్రం మధురంగా ఉంటాయి.


మరి మీరూ ఈ పుస్తకం కొనేసుకుని కథలను చదివేసి మీ మీ బాల్య కౌమారాల్లోకి వెళ్పోయి అలా విహరించి రండి..

"మనోనేత్రం " - నా కొత్త బ్లాగ్

"మనోనేత్రం " -- looking with the heart !!


ఇది నా కొత్త బ్లాగ్.

ఫోటో బ్లాగ్.

నాకు ఫోటోలు తియ్యటం అంటే చాలా ఇష్టం. నేను అప్పుడప్పుడు సరదా కొద్ది తీసిన ఫోటోలు పెట్టాలని ఈ బ్లాగ్ మొదలుపెట్టాను. ఎలా ఉందో చెప్పండేం..!

ప్రియమైన నాన్నకు మా ముగ్గురి తరఫునా...

ఒక పువ్వుని చూసి సంతోషించటం నేర్పావు
ఒక పాట విని ఆస్వాదించటం నేర్పావు
వర్షపు జల్లుల్లో పులకించటం నేర్పావు

పుస్తకంలో ఆప్తమిత్రుడ్ని చూపెట్టావు
ఎదుటి మనిషి బాధను గుర్తించటం నేర్పావు
తల వంచుకోవటంలోని ఉపయోగాలు చెప్పావు

మనిషిలానే కాక మనసుతో కూడా బ్రతకాలని చూపెట్టావు
బ్రతుకుబడిలో నువు నేర్చుకున్న పాఠాలు మాకూ నేర్పావు

అన్యోన్యతకు ఉదాహరణై నిలిచావు
ఆప్యాయతకు అర్ధాన్ని చూపెట్టావు

ఇంతకంటే విలువైన ఆస్తులు ఎవరివ్వగలరు?
ఇంతకు మించిన విలువలు ఎవరు నేర్పగలరు?

ప్రియమైన నాన్నకు మా ముగ్గురి తరఫునా...
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు.

"ఇళయ్" పాటల్లో ఏ పాటని గుర్తు చేసుకోను..??

(అమావస్య చంద్రుడు నుంచి వయోలిన్ కాన్సర్ట్ బిట్)
ఇవాళ ఇళయరాజా పుట్టినరోజు అని తెలిసి ఆయనపై నా ఉడతాభిమానం చూపెట్టుకుందాం అని దురద పుట్టింది. "మణిరత్నం" పుట్టినరోజూ ఇవాళే. ఇద్దరు నాకు ఇష్టమైన కళాకారులే. కానీ నేను ఎక్కువ పాటల మనిషిని కనుక ఇళయరాజానే ఎక్కువ తలుచుకుందామని నిర్ణయించేసుకున్నా ! ఇళయరాజా స్వరపరిచిన ఒకప్పటి "How to name it", 'Nothing but wind" కేసెట్ అరిగిపోయేదాకా వినటానికీ, మొన్నటి The music MEssiah" అబ్బురంగా వినటానికీ కారణం నాన్న .



"How to name it" లో నాకు బాగా నచ్చిన ఒక బిట్:



"Nothing but wind" నాకు బాగా నచ్చిన ఒక బిట్:





అయితే, అసలు "ఇళయరాజా సినిమాపాటల పిచ్చి" నాకు ఎక్కించింది మాత్రం మా అన్నయ్యే. ఇళయరాజా తెలుగు సినిమాలకి చేసిన హిట్ సాంగ్స్ అన్నీ నాకు రికార్డ్ చేసి ఇచ్చేవాడు. "నాయకుడు" సినిమాలో "నీలాల కన్నుల్లో కన్నీటి ముత్యాలు" పాట అదే ట్యూన్లో వేరు వేరు సాహిత్యాలతో సినిమాలో చాలా చోట్ల వస్తూ ఉంటుంది. కొన్న కేసెట్లో ఒక వర్షనే ఉండేది. అన్ని కావాలి ఎలారా? అని అడిగితే అన్నయ్య నాకోసం అన్ని వర్షన్స్ సంపాదించి రికార్డ్ చేసి పంపించాడు. కాకినాడ వెళ్ళినప్పుడు, ఉత్తరాల్లోనూ కూడా ఇళయరాజా గొప్పతన్నాన్ని నొక్కి వక్కాణిస్తూ ఉండేవాడు. "స్వర్ణకమలం" వచ్చినప్పుడూ "శివ పూజకు" పాట మొత్తం సాహిత్యం ఎంత బావుందో చూడు, దీనికి ఇళయ్ సంగీతం కూడా ఎంత బాగా చేసాడో విను.. అంటూ ఉత్తరం రాసాడు.

ఇళయరాజా పాటల్లో ఏవి మంచివి, ఏవి గొప్పవి అని చెప్పటం చాలా కష్టం. 'ఇళయరాజా' అనగానే నాకు గబుక్కున గుర్తొచ్చే పాటలు:


సుందరమో సుమధురమో (అమావస్య చంద్రుడు)
పూమాల వాడెనుగా పుజ సేయకే(సింధు భైరవి)
ఇలాగే ఇలగే సరాగమాడితే(వయసు పిలిచింది)
జాబిల్లి కోసం ఆకాశమల్లె(మంచి మనుషులు)
ఆకాశం ఏనాటిదో అనురాగం ఆనాటిది(నిరీక్షణ)
మల్లెపూల చల్లగాలి(మౌనరాగం)(ఇదే "చీనీకమ్" సినిమాలో వాడుకున్నారు మళ్ళీ)
ఇళయరాజా స్వయంగా పాడిన 'కలయా నిజమా'(కూలీ నం.వన్)

ఇళయరాజా స్వయంగా పాడిన పాటలు తమిళం అర్ధం కాకపోయినా కొన్ని వింటానికి బాగున్నాయని రికార్డ్ చేసుకున్నాను. పెక్యూలియర్ ఉండే ఆ గొంతు కూడా నాకు నచ్చుతుంది.
"అవతారం" తమిళ్ సినిమాలోని ఈ పాట ఏ రాగమో కానీ నాకు భలే నచ్చుతుంది:


'నాయకుడు' తమిళ సినిమాలో ఇళయ్ పాడిన ఈ పాటలో ముఖ్యంగా నాకు నచ్చేది బీట్ కు సరిపోయేలా ఇళయరాజా గొంతులోని హుషారు :


ఇళయరాజా స్వయంగా పాడిన కొన్ని తమిళ్ పాటలు క్రింద లింక్లో డౌలోడ్ చేస్కోవచ్చు:
http://www.freedownloadpond.com/ilayaraja-collection-%E2%80%93-2/



***** ***** *****

ఇంక ఇళయరాజా స్వరపరిచిన సినిమాల్లో అన్ని పాటలూ బావుండి, వినీ వినీ జీర్ణించేసుకున్న పాటల కేసెట్ల తాలూకు తెలుగు సినిమా పేర్లు:

స్వాతిముత్యం
మౌనరాగం
మౌనగీతం
సితార
అభినందనపల్లవి అనుపల్లవి
స్వర్ణకమలం
స్వాతిముత్యం
ఓ పాపా లాలి
శ్రీకనకమహా లక్ష్మి డాన్స్ ట్రూప్
రుద్రవీణ
ప్రేమించు పెళ్ళాడు
ప్రేమ
సింధు భైరవి
దళపతి
కిల్లర్
ఆదిత్య 369
గుణ
సూర్య ఐపిఎస్
అల్లుడుగారు
శృతిలయలు
ఘర్షణ
మహర్షి
నాయకుడు
ఆరాధనమంత్రిగారి వియ్యంకుడు
కొండవీటి దొంగ
రాక్షసుడు
అంజలి
ఆఖరిపోరాటం
డాన్స్ మాస్టర్
అభిలాష
బొబ్ల్లిలి రాజా
చైతన్య
గీతాంజలి
లేడీస్ టైలర్
రుద్రనేత్ర
శివ
ఇంద్రుడు చంద్రుడు
మరణ మృదంగం
అన్వేషణ
కోకిలఆత్మ బంధువు
చెట్టుకింద ప్లీడర్
cheeni kum
paa
ఇంకేమన్నా మర్చిపోతే గుర్తుచేయండి..:)))

బాబోయ్ వర్షం !!

ఋతుపవనాలు వచ్చేసాయి వచ్చేసాయి...అని తెగ చెప్పేస్తున్నారు వార్తల్లో. వర్షాలు కూడా అలానే మొదలైపోయాయి. ఇప్పుడే ఓ అరగంట జల్లు కురిసింది. "వాన" అంటే ఇష్టం లేనివారు అరుదుగా కనిపిస్తారు. నాకూ ఇష్టమే. కానీ వానా కాలం అంటేనే భయం. గృహిణి అవతారం ఎత్తాకా మాత్రం ఎందుకనో ఇదివరకూలా ఆస్వాదించలేకపోతున్నాను. వర్షాకాలం వచ్చేసిందంటే "బాబోయ్ వర్షం.." అని భయమేస్తోంది.

ఒకప్పుడు వర్షమంటే..
కాగితం పడవలు చేసి సందంతా నిండిన వాననీటిలో వెసి ఆడుకోవటం...
చిన్నగదిలో కిటికీ గూటిలోకెక్కి సన్నటి జల్లు మీద పడుతూంటే పుస్తకం చదువుకోవటం...

ఎప్పుడెప్పుడు వర్షంలో తడుద్దామా అని ఆత్రుత..

ఆ తర్వాత..
బాల్కనీలో ఉయ్యాలలో ఊగుతూ వేడి వేడి కాఫీ తాగటం..
ఊయ్యాల ఊగుతూనే మంచి మ్యూజిక్ వినటం..
వర్షం పడినప్పుడల్లా వేడి వేడి ఉల్లిపాయ పకోడీలు వేసుకోవటం..
వానవల్ల కాలేజీకి శెలవు దొరికితే ఆనందంతో గంతులెయ్యటం..
ఇంకా తరువాత..
హాల్లోంచి వర్షం చూస్తూ మంచి బొమ్మ వేసుకోవటం..
గుమ్మంలో కుర్చీ వేసుకుని వాన పడుతున్నంతసేపు చూస్తూ కూచోవటం..
మళ్ళీ ఎప్పుడు వాన పడుతుందా అని ఎదురుచూడటం..


కాలం గడిచే కొద్దీ మన అభిప్రాయాల్లో, ఆలోచనల్లో కూడా మార్పులు వచ్చేస్తూ ఉంటాయి. అలానే వర్షం గురించిన అభిప్రాయాలు కూడా మారిపోయాయి.
ఇప్పుడు వర్షమంటే..
అమ్మో మళ్ళీ వచ్చేసింది వాన... ఆరేసిన బట్టలు ఆరతాయా?
ఆరీ ఆరని తడిపొడీ బట్టలతో ఇల్లంతా కంపు కంపు ! మయదారి వాన..
పొద్దున్నే మొదలయ్యిందివాళ వాన..పనమ్మాయి వస్తుందో రాదో...రాకపోతే చచ్చానే..
వర్షం వల్ల స్కూల్ వాన్ రాకపోతే పిల్లని స్కూలుకి ఎలా దింపాలో?
ఇవాళ ముఖ్యమైన పని మీద వెళ్దాం అనుకున్నాను...మొదలైపోయింది వాన..ఎలా వెళ్ళేది?
వాన వల్ల ట్రాఫిక్ జామ్లు ఇంకా పెరిగిపోతాయి..తను ఇంటికి ఎప్పుడొస్తారో...
వేసంకాలమే నయం ఎండలు భరించాలే తప్ప అన్ని పళ్ళు దొరుకుతాయి...
వాన వాన వాన...వీధంతా కాలవలా ఉంది. దీన్ని దాటుకుని బయటకు వెళ్లటం ఎలా?

ఇలా సాగిపోతాయి ఆలోచనలు. ఇప్పుడు కాసేపు కుర్చీ వేసుకుని కూచుని వర్షాన్ని చూస్తూ ఆనందించాలని అనిపించదు. పనులాగిపోతాయని భయం వేస్తుంది. అప్పుడప్పుడు వస్తేనే వాన బావుంటుంది. రోజూ వచ్చేస్తే ఏం బావుంటుంది? ఎప్పుడెప్పుడు వర్షాకాలం అయిపోతుందా అనే అనిపిస్తుంది. కానీ నాకు వర్షం ఇష్టమే. కానీ వానాకాలం అంటేనే భయం.

ఎప్పుడెప్పుడా అని మేం ఎదురుచూస్తూంటే, ఇంకా వర్షాలు మొదలవ్వకుండానే నీ గోలేంటమ్మా चुप रहो ! అంటారా? సరే నేను गायब అయితే..!!

"వివేకానంద ఎక్స్ ప్రెస్"

భారతదేశం గొప్పతనాన్ని ప్రపంచమంతటా చాటడానికి భగవంతుడు పుట్టించిన అరుదైన రత్నాలలో ఒకరు స్వామి వివేకానంద. జీవించిన అతి చిన్న జీవితకాలంలో ఆయన సాధించినది అనంతం. భారతదేశానికే కాక ప్రపంచమంతటికీ అందించిన జ్ఞాన నిధి అపారమైనది. యువతరానికి వారు అందించిన సందేశం, ఆయన టీచింగ్స్ ప్రతి కాలేజ్ వాళ్ళు ఓ కంపల్సరీ సబ్జక్ట్ గా పెట్టి పిల్లలకి బోధించగలిగితే బావుంటుంది అనిపిస్తుంది నాకు. నాకా మహానుభావుని పై అభిమానం ఎలా మొదలైందంటే, మా ఇంట్లో "శ్రీ రామకృష్ణ జీవిత చరిత్ర" పుస్తకం ఉండేది. అది చదివినప్పుడు వివేకానందుడి గురించి కొంత తెలుసుకున్నాను. ఆ తరువాత విజయవాడ బుక్ ఎగ్జిబిషన్ లో రామకృష్ణామఠ్ స్టాల్లో కొన్ని పుస్తకాలు కొనేదాన్ని. వాటివల్ల కొంత తెలుసుకున్నాను.

ఆ తరువాత కాలేజ్ లో నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ ఇంట్లోవాళ్ళు రామకృష్ణ మఠంలో సభ్యులు. ఆంటీ రెగులర్ గా భజన్స్ కీ వాటికీ వెళ్ళేవారు. తను నాకు చాలా సంగతులు చెప్తూండేది. "Strength is life, weakness is death." అని ఉన్న ఒక పెద్ద పోస్టర్ నాకు ఇచ్చింది . నా పెళ్ళి అయేవరకు నా గదిలో ఆ పోస్టర్ ఉండేది. ఉదాసీనంగా ఉన్నప్పుడు ఆ పోస్టర్ ను చూసి ధైర్యం తెచ్చుకునేదాన్ని. "Take the responsibility on your own shoulders, and know that you are the creator of your own destiny." అన్న వివేకానందుడి మాటలు ఒక స్టిక్కర్ రూపంలో మొన్నమొన్నటిదాకా మా గదిలో ఉండేది. ఇల్లుమారినప్పుడు అది పీకటం ఇష్టం లేక అలా ఉంచేసి వచ్చేసా.

వివేకానందుని 150వ జయంతి ఉత్సవాలను పురస్కరించుకుని రైల్వే శాఖ ప్రారంభించిన "వివేకానంద ఎక్స్ ప్రెస్" బోయిగూడా మార్గంలో మూడురోజులు ఉంచారు. ఆయన జీవిత విశేషాలను వివరిస్తూ దేశవ్యాప్తంగా ఈ రైలు పర్యటిస్తోంది. గతంలో రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ 150వ జయంతి ఉత్సవాల సందర్భంగా కూడా ఇలానే రైలును దేశవ్యాప్తంగా తిప్పారు. రైల్వేశాఖ వారి ఈ ప్రయత్నాన్ని అభినందించాలి. నేను నిన్న వెళ్ళి చూసి, కొన్ని ఫోటోలు తీసుకుని వచ్చాను. నిజానికి కొన్ని మేము కలకత్తా వెళ్ళినప్పుడు బేలూర్ మఠ్ లో చూసినవే. బేలూర్ మఠ్ సందర్శనం ఒక మరపురాని అనుభూతి. అక్కడ గార్డెన్ లో ఒక వింత చెట్టు ఉంది.ఇప్పుడు ఉండో లేదో మరి. చెట్టు ఆకులు దొన్నెల్లా ఉన్నాయి. కృష్ణుడికి యశోద వెన్న పెట్టేదిట ఆ ఆకుల్లో. అందుకని ఆ పేరు వచ్చిందని చెట్టు కేదో పేరు చెప్పారు అప్పుడు. మర్చిపోయా. ఆక్కడ రాలిన ఒక ఆకు తెచ్చి పుస్తకంలో ప్రెస్ చేసి దాచాం కూడా. ఇంకా నాన్న దగ్గర ఉంది అది.

నిన్న "వివేకానంద ఎక్స్ ప్రెస్"లో తీసిన ఫోటోలలో కొన్ని:
ఈ ఫోటోలో కుడివైపు చివర ఉన్నది సిస్టర్ నివేదిత :




చికాగో నుంచి వచ్చినప్పుడుట:


కన్యాకుమారి లోని వివేకానంద రాక్ మెమోరియల్ :




వివేకానందుని చేతి గుర్తు:

belur math view:

వివేకానంద టీచింగ్స్ లో నాకు బాగా నచ్చినది:
Strength, strength it is that we want so much in this life, for what we call sin and sorrow have all one cause, and that is our weakness. With weakness comes ignorance, and with ignorance comes misery.

Kung Fu Panda 2

For success in life or any other achievement all that you need is "inner peace" అన్న సూత్రాన్ని చెప్పింది " Kung Fu Panda 2 ". ఇవాళ నేను చూసిన ఈ ఏనిమేటేడ్ మూవీ నాకు తెగ నచ్చేసింది. నేను 2D మాత్రమే చూశాను. కానీ ఊళ్ళో ఆడుతున్న 3D వెర్షన్ చూస్తే ఇంకా బాగుంటుందేమో. వీలైతే మళ్ళీ చూడాలి. Summer special movie, good entertainer మొదలైన అవార్డులన్నీ ఈ సినిమాకే ఇచ్చేస్తా నేను.

సీక్వెల్ సినిమాల్లో మొదటి భాగం మాత్రమే బాగుంటుంది అనే నానుడిని ఈ సినిమా బ్రేక్ చేసేసింది. నాకుమటుకు మొదటి దాని కన్నా ఈ రెండోది ఇంకా బావుంది అనిపించింది. అసలు ప్రపంచంలో అన్నీ యేనిమేషన్సే తీయాలి అని రూలు కూడా పెట్టాలనిపించేసింది. అంత హాయిగా, ఉల్లాసంగా ఉంది సినిమా. ముఖ్యంగా కంప్యూటర్ గ్రాఫిక్స్ అద్భుతంగా ఉన్నాయి. అమెరికాలో రిలీజైన మొదటి వారంలోనే బోలెడు లాభాలార్జించిందట ఈ సినిమా.

చిన్నప్పుడు ఊళ్ళోకి ఏ animated movie వచ్చినా నాన్న మమ్మల్ని తీసుకువెళ్ళేవారు. అందువల్ల చిన్నప్పటి నుంచీ animations పట్ల ఒక ప్రత్యేకమైన అభిమానం ఏర్పడింది. దానితో పాటుగా "డ్రీమ్ వర్క్స్ ప్రొడక్షన్ " వాళ్లవి అయితే బావుంటాయని ఒక నమ్మకం కూడా ఏర్పడింది. రెండేళ్ళ క్రితం మా తమ్ముడు తెచ్చిన " Kung Fu Panda" సీడీ చూసి తెగ నచ్చేసి కాపీ కూడా చేస్కున్నాను. ఆ సినిమా గురించి బ్లాగ్ లో రాద్దాం రాద్దాం అనుకుంటూండగానే దాని సీక్వెల్ కూడా వచ్చేసింది. నిన్న "వైశాలి" చూసి వస్తుంటే దారిలో ఉన్న హాల్లో " Kung Fu Panda 2 " కనబడింది. చూసేద్దామనుకుంటే పొద్దుటే ఉందిట షో. రాత్రి లేదుట. అందుకని నిన్న చూడలేదు. మన జనాలు చూస్తారో లేదో.. వారాంతం దాకా ఉంటుందో వెళ్పోతుందో.. అని ఇవాళే చూసేసా.


అద్భుతమైన డైలాగులు ఈ సినిమాకు పెద్ద ఎసెట్స్. కొన్ని గుర్తున్నాయి..

*The only thing that matters is what you choose now.
* The Cup you choose to fill has no bottom.
*Anything is possible when you have inner peace.
* మళ్ళీ ఒకచోట villioness "Shen" హీరో "Po" తో " your stupidity is mildly amusing " అంటే Po ఏమో Shen తో "your wikidity is wildly amusing " అంటాడు. ఆ డైలాగ్ భలే ఉంది.

ఈ సినిమా లోని పాత్రలకు Jack black, angelina jolie, jackie chan మొదలైన అగ్ర తారలు గళాలనందించారు.

ఈ సినిమా దర్శకురాలు "Jennifer yuh nelson". ఈవిడ "kung Fu panda" (మొదటిది) సినిమా ప్రొడక్షన్లో కూడా కీలకపాత్ర వహించి ఒక అవార్డ్ ను కూడా పొందారు. ఇప్పుడీ రెండవ సీక్వెల్ కు పూర్తి దర్శకత్వ బాధ్యతను చేపట్టి తన సత్తా నిరూపించుకున్నారు. ఈ చిత్రంలో మార్షల్ ఆర్ట్స్ సీక్వెన్సెస్ కూడా అద్భుతంగా ఉన్నాయి. గ్రాఫిక్స్ అసలు యేనిమేషన్ సినిమలా కాక చాలా రియలిస్టిక్ గా అనిపించాయి. సినిమా చివరలో మూడవ భాగం కూడా తీస్తారేమో అన్న హింట్ ఇచ్చారు...!

ఈ సినిమా మాలూలు హాల్స్ లో ఇచ్చి ఉంటే ఈ వేసవిలో అందరు పిల్లలూ చూసి ఆనందించగలరు. కానీ మల్టీప్లెక్సులకే పరిమితం చేస్తే ఎందరు చూడగలరు? అన్నది ప్రశ్న. అదీగాక ఈ మధ్యన పోగో, కార్టూన్ నెట్వర్క్ మొదలైన ఛానల్స్ పుణ్యమా అని కాస్తంత ఎవేర్నెస్ వచ్చింది కానీ మన దేశంలో యేనిమేషన్స్ పట్ల ఆసక్తి తక్కువనే చెప్పాలి. ఏదేమైనా ఈ టపా చదివినవారంతా వీలైతే ఈ సినిమాను కుటుంబంతో తప్పక చూడండి. ముద్దుగా, బొద్దుగా, తెలివిగా, కాస్తంత అమాయకత్వంతో నవ్వుతెప్పించే panda హీరో "Po" ను ప్రేమించకుండా ఉండలేరు.

why 'వైశాలి' ?

why 'వైశాలి' ? ఈ సినిమా చూస్తున్నంత సేపు ఇదే ప్రశ్న బుర్రను దొలిచేసింది...తమిళంలో "ఈరం"(అంటే 'తడి' అని అర్ధం) అని అంత మంచి పేరు పెట్టి, తెలుగులో "వైశాలి" పేరు ఎందుకు పెట్టారు ఈ సినిమాకి? అని. వేరే పేరు పెట్టి ఉంటే బావుండేది. అసలు పాత సినిమాల పేర్లు పెట్టిన కొత్త సినిమాలకీ, ఆ పేరున్న పాత సినిమాలకీ ఎటువంటి సంబంధం ఉండదు. పాత "వైశాలి" సినిమా కూడా డబ్బింగే కాబట్టి అది హిట్ అయినట్లు ఇదీ హిట్ అవుతుంది అనుకున్నారేమో. ప్రేక్షకులను ఆకర్షించటం కోసం అలా పెడతారేమో మరి.


ఈ మధ్యనే అనుకున్నా మంచి సస్పెన్స్ సినిమా వస్తే బావుంటుంది... అని. "వైశాలి" ట్రైలర్ ను "నూరుపాళ్ళ నాన్సెన్స్" సినిమా ఇంటర్వెల్లో చూసినప్పుడు ఇదేదో చూడతగ్గ సినిమా అనుకున్నా. శుక్రవారం రివ్యూలు చదివితే బావుందని వచ్చాయి. శంకర్ సినిమా కాబట్టి మినిమం గ్యారెంటీ ఉంటుందని ధైర్యం. అనుకున్న టైమ్ కి టికెట్లు దొరకలేదు. సరే ఇక ఆదివారానికి బుక్ చేసాం. మొదటి సినిమా అయినా బాగా తీసాడు దర్శకుడు. కథా, మాటలు, స్క్రీన్ ప్లే అన్నీ అతనే. కథ ఇలాంటిది కాకపోయినా ఇలా super natural element ప్రధానాంశం గా ఉన్న హిందీ సినిమా "saaya"(జాన్ అబ్రహం) గుర్తుకొచ్చింది. నీరు, సిగ్నల్స్ ఇవ్వటం లాంటివి అందులో కూడా ఉంటాయి. కాకపొతే ఆ సినిమా "dragonfly" అనే ఆంగ్ల చిత్రానికి కాపీ. ఇక శంకర్ సినిమాలలో ఎక్కువ శాతం కథలన్నీ అన్నీ అవినీతి, ప్రేమల చుట్టూ తిరుగుతాయి. ఆ పరిధి దాటి ఈ కథ వైవిధ్యంగా ఉందే అనుకున్నా. కానీ రెండేళ్ల క్రితం తమిళంలో తీసిన సినిమాను తెలుగులో డబ్ చేయటానికి ఎందుకు ఆలస్యం చేసారో మరి.


ఈ సిన్మాలో నాకు నచ్చిన పాయింట్లు:
* చాలా సన్నివేశాల్లో "వర్షం" ఉండటం.

* రెండవది ఒక సీన్.. కూరల బండి దగ్గర ఒకావిడ మరొకావిడకి చెప్పిన ఒక విషయం ఎలా మొత్తం అన్ని ఇళ్ళకీ స్ప్రెడ్ అవుతుంది అని చూపించటానికి అన్ని అపార్ట్మెంట్లనీ వరుసగా చూపిస్తూ ఫోన్లు రింగ్ అయినట్లు చూపిస్తారు. గాసిప్స్ ఎలా స్ప్రెడ్ అవుతాయి అనటానికి perfect example అనిపించింది.

* ఇంకా ఫోటోగ్రఫీ చాలా బావుంది. నీటిని ఎక్కువ చూపించటం వల్లనో ఏమో చాలా ఫ్రేమ్స్ లో బ్లూ షేడ్స్ ఎక్కువ కనబడ్డాయి. అది బావుంది.

* కథ గొప్పగా లేకపోయినా గ్రిప్పింగ్ నరేషన్ ఈ సినిమాకు ప్లస్ పాయింట్.


* గ్రాఫిక్స్ కూడా బాగున్నాయి.


ఒకటే చిన్న లోపం కనబడింది నాకు.. మనవాళ్ళకి సస్పెన్స్ క్రియేట్ చేయటం తెలుసు కానీ దాన్ని ఫాలో చేసి చివరిదాకా నిలబెట్టడం సరిగ్గా రాదు. చివరికి ఏం జరుగుతుందో మధ్యలోనే తెలిసిపోతే ఇంక సస్పెన్స్ మూవీస్ లో థ్రిల్ ఏం ఉంటుంది? అయినా కూడా ఇది చాలా చాలా బెటర్ మూవీ అనే చెప్పాలి.



నటీనటులు కూడా సరిగ్గా సరిపోయారు.తేజ సినిమా "ఒక V చిత్రం" సినిమాలో(comedy భలే ఉంటుంది.) ఈ 'ఆది' ని చూసి కొత్తవాడైనా బాగా చేసాడు అనుకున్నాం. తర్వాత మళ్ళీ ఇదే అతడిని చూడటం. పాత్రలో సరిపోయాడు. నటుడిగా పరిణితి కనబడింది. ఇతని మిగిలిన సినిమాలు నేను చూడలేదు. ఇక సింధు మీనన్ "చందమామ"లోనే కాజల్ తో పాటూ భలే నచ్చేసింది. అందులో బబ్లీ రోల్. చాలా ఏక్టివ్ గా, రిఫ్రెషింగా అనిపించింది. తనను కూడా మళ్ళీ ఇందులోనే చూశాను నేను. ఇందులో సాఫ్ట్ కేరెక్టర్. ఆ పాత్రపై జాలి కలుగుతుంది. తన తప్పు లేకుండా ఇంట అన్యాయమా అని సినిమా అయిపోయాకా కూడా ఆలోచిస్తూ ఉండిపోతాం కాసేపు..! 'శరణ్య' కు పెద్దగా రోల్ ఏమీ లేదు సినిమాలో. "విలేజ్ లో వినాయకుడు" సినిమాలోనే టాలెంట్ చూపించిన ఈ కేరళ కుట్టికి కూడా కాస్తంత ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఉంటే బాగుండేదేమో అనిపించింది.

సినిమాకి తమన్ చేసిన సంగీతంలో గుర్తుంచుకోదగ్గ పాటలేమీ లేవు. నేపథ్య సంగీతం మాత్రం ఎఫెక్టివ్ గా ఉంది. ఇతని పాటల్లో మెలడీ తక్కువ హోరు ఎక్కువ ఉంటుంది. ఇతను ప్రఖ్యాత తెలుగు నిర్మాత, దర్శకుడు ఘంటసాల బలరామయ్యగారి మనవడు అని "వికీ" చెప్పింది. సినిమా మొదటి భాగంలో flash back నూ, వర్తమానాన్ని జతపరుస్తూ ఏకకాలంలో చూపించే టెక్నిక్ ను చూస్తూంటే మణీరత్నం "సఖీ" సినిమా గుర్తొచ్చింది. రెండవ భాగం మధ్యలో కొంచెం బోర్ అనిపించింది. ఇంకా బాగా హేండిల్ చేయచ్చు కానీ మొత్తమ్మీద పర్వాలేదనిపించింది. ఏదేమైనా సినిమాలకు వెరైటీ సబ్జెక్ట్స్ ను ఎంచుకోవటంలో తెలుగు సినిమా వెనకబడిందనే చెప్పాలి. అంతేకాక ఇలాంటి వెరైటీ థీమ్స్ ను ఆదరించటం తమిళ ప్రేక్షకులను చూసి నేర్చుకోవాలి అని కూడా అనిపించింది.

కొసమెరుపు: కొద్ది కొద్దిగా పట్టిన కలత నిద్ర కాస్తా అర్ధరాత్రి పన్నెండింటికి వచ్చిన రాంగ్ కాల్ తో ఎగిరిపోయింది. రాత్రంతా సింధు గురించి ఆలోచనలు...పట్టీ పట్టని నిద్ర తో సరిపోయింది. super natural element ఉన్నా ఎటువంటి భయం లేని ఇలాంటి క్లీన్ సినిమా చూసినా నిద్ర పట్టలేట్టకపోతే..నీ మొహానికి సస్పెన్స్ సినిమాలెందుకే? అని పొద్దున్నే నవ్వుకున్నాను !!

ఈ పయనానికి రెండేళ్ళు...!!

బాల్యపు అమాయకత్వం, చురుకు వయసు ఆశలు,ఆశయాలు, స్మృతులు, కలలు, కోరికలు, మాటలు, పాటలు అన్నీ కలగలిస్తే ఓ మనిషి అస్తిత్వం తయారవుతుంది. అయితే వేళ్ల సందుల్లోంచి జారిపోయే ఇసుకలాగ ఏళ్ళు గడిచేకొద్దీ జీవనసమరంలో ఈ అస్తిత్వాన్ని, ఒక్కొక్క అనుభూతినీ కోల్పోతూంటాడు మనిషి. నేను నేనేనా? అని తనని తాను ప్రశ్నించుకునే సందర్భాలు బోలెడు. సంసార సాగరంలో నేను కూడా నన్ను నేను మర్చిపోయి కొట్టుకుపోతున్న తరుణంలో అనుకోకుండా మొదలెట్టిన ఈ బ్లాగ్ ప్రయాణం కోల్పోయిన నా అనుభూతులను చాలావరకూ వెతికి తెచ్చి నన్నే నాకు కొత్తగా పరిచయం చేసింది. ఇవాళ్టికి ఈ పయనానికి రెండేళ్ళు..!

ఈ రెండేళ్ళలో మామూలుగా అయితే ఎంతో కొంత భారంగా గడవాల్సిన సమయాలు బ్లాగ్ మూలంగా త్వరగా, కాస్తంత తేలికగా గడిచిపోయాయి అనటం అతిశయోక్తి కాదు. ఇష్టమైన విషయాలను గురించి రాసే ప్రతి టపా మనసుని ఎంతో హాయిలో ముంచుతుంది. అదే హాయి ఒడిదొడుకుల జీవితాన్ని అలవోకగా గడిపేయటానికి శక్తినిచ్చింది. బ్లాగింగ్ ఒక వ్యసనం అంటారు అందరూ. కానీ ఇదొక "ఆటవిడుపు" అంటాను నేను. మొదట్లో ఏది రాస్తే చదువుతారు? అని ఉండేది. అప్పుడు "ఎవరన్నా చదువుతారో లేదో, వ్యాఖ్యలు రాస్తారో లేదో" అన్న ధ్యాసే ఉండేది. కాని నెమ్మదిగా "ఏది రాస్తే నాకు తృప్తి?" అనే ఆలోచన మొదలైంది. నా సంతృప్తి కోసం నేను రాసుకోవటం చాలా ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఆ తర్వాత "ఏది రాస్తే ఉపయోగకరం?" అనే ఆలోచన మొదలైంది. మన తర్వాత కూడా మన రాతలు నిలిచిపోయే ఈ అంతర్జాల ప్రపంచంలో ఎప్పుడెవరు చూసినా "ఇది ఉపయోగకరం అనో, బావుంది అనో, ఉత్సాహాన్ని నింపింది అనో.. అనుకోవాలి" అనిపిస్తోంది ఈ మధ్యన.

నిజం చెప్పాలంటే బ్లాగింగ్ నాకు ఇచ్చిన ఆనందం తక్కువ, నేర్పిన పాఠాలు ఎక్కువ. ఎంతో కష్టపడి ఇష్టంగా రాసిన టపాలకు స్పందన లభించనప్పుడు కోపం వచ్చేది. నావల్ల కాదని బ్లాగింగ్ మానేసి పారిపోదామనిపించేది. కానీ దేనికైనా పారిపోవటం పరిష్కారం కాదు కదా. "ఇప్పుడు వ్యాఖ్యలు రాకపోతే నష్టం ఏమిటి? ఎవ్వరూ చూడరు. పోనీ మానెయ్యమను. రాయదల్చుకున్నది రాసుకుంటూ ఫో. ఇప్పుడు కాకపోయినా ఎవరో ఒకరికి ఏదో రిఫరెన్స్ అవసరం అయితే అప్పుడు నువ్వు రాసింది పనికిరావచ్చు కదా. రాయటం అనేది తృప్తినిస్తున్నప్పుడు, మరేమీ చెయ్యలేనప్పుడు.. ఇదైనా చేసుకుంటూ పోవటమే " అని సమాధానపరుచుకున్నా. " ऎ हॊंसला कैसॆ झुकॆ..ऎ आर्जू कैसॆ रुकॆ...मंजिल मुष्किल तो क्या.. बुंद्ला साहिल तो क्या.." అని పాడుకుంటూ రాసేసుకోవటం మొదలుపెట్టా.

చాలా రోజుల తర్వాత ఈ మధ్యన నా బ్లాగ్ చూసిన అన్నయ్య అడిగాడు "ఏంటి దేనికోసం వెతుకుతున్నావో అది దొరికేసిందా?" అని. అవునని నవ్వాను. ఎవరైనా గమనించారో లేదో మరి..అదివరకూ "తృష్ణ... a woman's search for identity" అని ఉండేది. ఈ మధ్యనే "తృష్ణ ... జీవితాన్ని ప్రతిక్షణం జీవించాలని" అని మారిపోయింది. నేను బజ్ మొదలెట్టినప్పుడు బజ్ కి కేప్షన్ పెట్టి అదే బావుందని బ్లాగ్ కు కూడా పెట్టేసా. ఇప్పుడు ఇక నాకు ఏ ప్రశ్నలూ లేవు. ఏ వెతుకులాట లేదు. నిన్న లేదు. రేపు లేదు. ఇవాళ..ఈ క్షణమే శాశ్వతం. అంతే. జీవితాన్ని ప్రతి క్షణం జీవించటం ఒక్కటే నేను ప్రతినిత్యం చేసేది. ఇది ఈమధ్య కాలంలో నేను అలవర్చుకున్న సత్యం.

చివరిగా ఒక చిన్న కోరిక... నా బ్లాగ్ చాలా మంది చదువుతామని చెప్తారు. కానీ అలా అప్పుడప్పుడు చదివేవాళ్ళు, కొంత కాలం నుంచీ చదివేవాళ్ళు కాకుండా మొదటి నుంచీ అంటే కూడలికి లంకె వేసిన దగ్గర నుంచీ నా అన్ని టపాలూ మొదటి నుండీ ఇప్పటికీ మానకుండా చదివేవాళ్ళు ఒక్కరైనా అని నాకు సందేహం. మొదటినుంచీ కాకపోయినా కొంత కాలం నుంచీ చదువుతున్నా మొత్తం నా నాలుగు బ్లాగులు చదివేవాళ్ళు, నా అన్ని టపాలూ మొదటి నుండీ ఇప్పటి వరకు పాతవన్నీ చదివినవాళ్ళు ఒక్కరైనా ఉన్నారేమో చెప్తారా ? అలా ఒక్కరున్నా నా అక్షరాలకు ప్రాణం ఉన్నట్లే.

ప్రశ్నలే ఉండవు

తలుపులు మూసినా తలపు ఆగదు
గాయం మానినా గురుతు చెరుగదు
అపోహ పెరిగితే అపార్ధం తరగదు
అపార్ధం బరువైతే నిజాయితీ కనబడదు


అవమానం ఎదురైతే అభిమానం మిగలదు
స్నేహమే ప్రశ్నైతే మాటలే మిగలవు
నమ్మకం లేకుంటే ఏ బంధమూ నిలవదు
మనసు మూగైనా ఏ పయనమూ ఆగదు


అన్నీ చింతలే ఐతే సాంత్వన దొరకదు
చిక్కులే లేకుంటే చిరునవ్వే చెరగదు
ప్రశ్నలకు బదులే దొరికితే ఏ కలతా కలగదు
జీవితమవగతమైతే అసలు ప్రశ్నలే ఉండవు

 

ఘంటసాల, పి.లీల సినీ హిట్స్

ఈ మధ్యన కొన్ని సూపర్ మార్కెట్లలో కూడా ఓ పక్కగా చిన్న రేక్ లో సీడిలను అమ్ముతున్నారు. అలా ఓ రోజు ఈ "ఘంటసాల, పి.లీల సినీ హిట్స్ " సీడీ చూడ్డం కొనటం జరిగింది. 'sa re ga ma' వాళ్ళ  ఈ mp3 లో చాలా వరకూ పాటలు మనకు తెలుసున్నవే. చివరలో ఓ పదొ ఎన్నో నాకు తెలివు అంటే. మీరు గుర్తుపట్టడానికి వీరిద్దరూ పాడిన ఈ సీడీ లోని కొన్ని మంచి పాటలు:


*ఈనాటి ఈ హాయి

*కలవరమాయే మదిలో

*లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో

*ఓహో మేఘమాల

*మనిషి మారలేదు

*అన్నానా భామిని

*చూపులు కలిసిన శుభవేళ

*ఎచటి నుంచి వీచెనో

*ఊరేది పేరేది

*సుందరాంగులను


కొని దాచుకోవటానికి మంచి కాంబినేషన్స్.

నూరుపాళ్ళ నాన్సెన్స్ !

డిగ్రీలో ఉండగా ఓ శెలవురోజున ఓ ఫ్రెండ్ తో సినిమాకు వెళ్ళివచ్చాకా, సినిమా పేరు అడిగారు నాన్న. విని నా వైపు అదో మాదిరిగా చూశారు. ఎందుకెళ్ళావు ఆ సినిమాకి? అనడిగారు. "కొత్త సినిమా కదా వెళ్దాం అంది తను.. అందుకని" అని నసిగా. "ఏదన్నా సినిమ చూస్తే అందులో ఏదో ఒక స్పెషాలిటి ఉండాలి. మంచి దర్శకుడో, మంచి కథ అనో, కామిడీ బావుందనో, మంచి విజువల్స్ ఉన్నాయనో, ఇష్టమైన హీరో లేక హీరోయిన్ ఉన్నారనో కూడా చూడచ్చు, కానీ ఏదో ఒకటి కొత్త సినిమా కదా అని అడ్డమైన సినిమాకీ వెళ్పోకూడదు.." అని క్లాసు ఇచ్చారు. ఆ తర్వాతఎప్పుడూ నాన్నకి అలా క్లాసిచ్చే అవకాశం నేను ఇవ్వలే.

కానీ నాల్రోజుల క్రితం చూసిన ఓ కొత్త సినిమా నాన్న మాటల్ని గుర్తు చేసింది. చూసిన నాల్రోజులకి కాస్తంత తేరుకుని ఇలా ఓ నాల్గు లైన్లు రాయగల్గుతున్నా !!

కొన్ని నూరుపాళ్ళ ప్రేమ సూత్రాలు:
* శనివారం (అదికూడా పన్నేండు గంటలు కొట్టేవరకే) మినహా ముప్పొద్దులా ఆబగా చికెన్ తినటమే ఓ అమ్మాయి జీవిత ధ్యేయంట.

* ఏ చెడు అలవాటు లేదు కాబట్టి ఫస్ట్ ర్యాంక్ వస్తోందని అంతా అనుకుంటారని సిగరెట్టు కాల్చాలిట !

* ఏం చెయ్యాలో తెలీని అయోమయంలో ఉంటే అబ్బాయిలు బార్లో మందు తాగటమే సరయిన మందట !

* బాగా చదివేవాడి కాన్సన్ట్రేషన్ చెడగొట్టాలి అంటే ప్రేమ నాటకం ఆడాలిట.

* వయసొచ్చిన ఆడపిల్ల వరసైన వారితో ఎన్ని గెంతులేసినా చిన్నపిల్లలు కదా అని వదిలేయాలిట.

* సదరు చిన్నపిల్లలైన వయసొచ్చిన ఆడపిల్లలు అస్తవ్యస్తంగా ఇంటి హాల్లో నిద్రోతారుట.

* ముట్టుకుంటేనే ఏదో అయిపోవటమంటేనే అసలైన,నిజమైన ప్రేమట !

* ఇరవైఏళ్ళపిల్లలకు అర్ధం కాని విషయాలు పదేళ్ళు దాటని చిన్న పిల్లలకు అర్ధమైపోతాయిట.

* కాసిని రోజులు తిండి,నిద్ర మానేసి కష్టపడిపోతే (సినిమాలో మాత్రమే) సక్సెస్ వరించేస్తుందిట.

* అర్నెలల్లో మనిషిని గుర్తు పట్టడమే కష్టమైపోతుంటే, ఏళ్ళు గడిచినా మనుషుల రూపాల్లో (ఆహార్యాల్లో) మార్పు ఉండదుట.


ఈ సినిమ చూడటమే ఒక బుధ్ధిలేని పని.
టపా రాయటం మరో వ్యర్ధమైన పని.
ఇంతకన్నా ఎక్కువ రాయటం అనవసరమైన పని .
మీరిది చదవటం ఉపయోగం లేని పని.

నాల్రోజుల క్రితం 100 % నాన్సెన్స్ అనే సినిమా చూసి మూర్ఛబోయి...వెంఠనే నెక్స్ట్ షో కి పక్క హాల్లోని 'మిస్ పర్ఫెక్ట్ ' సినిమా రెండోసారి చూసి సేదతీరాం !!

Socha na tha(2005)

నాలుగైదేళ్ళ క్రితం ఒక లోకల్ టివీ చానల్ లో ఈ సినిమా చూసాను. నాకు చాలా నచ్చింది. ఈ మధ్యన ఒక షాప్ లో సిడీ దొరికింది. సినిమా పేరు " सॊचा ना था" అంటే "అనుకోలేదు" అని అర్ధం. సరైన టైటిల్, మంచి కథ, అంతకన్నా మించి పాత్రలను మలిచిన తీరు నన్ను బాగా ఆకట్టుకుంది. ఈ సినిమా డైరెక్టర్ 'ఇంతియాజ్ అలీ' . ఇది ఇతని మొదటి చిత్రం. ఎలా ఆడిందో తెలీదు కానీ దీని తర్వాత తీసిన "Jab we met" అఖండ విజయాన్ని, ఈ డైరెక్టర్ కి ఎంతో పేరునీ తెచ్చిపెట్టింది.

కథ లోకి వస్తే, వీరేన్(అభయ్ డియోల్) ఒక సంపన్న కుటుంబానికి చెందిన స్వతంత్ర్య భావాలు గల కుర్రాడు. అతనికి ఒక పెళ్లి సంబంధాన్ని చూస్తారు పెద్దలు. అదితి (ఆయేషా టాకియా)ని చూడటానికి వాళ్ళింటికి వెళ్ళిన వీరేన్ తనకు ఎరేంజ్డ్ మేరేజెస్ నచ్చవని, తానొకమ్మాయిని మూడేళ్ళుగా ప్రేమిస్తున్నానని అదితికి చెప్తాడు. మొదటి పరిచయంతోనే వాళ్ళిద్దరికీ మంచి స్నేహం కుదురుతుంది. చిరకాల మిత్రుల్లా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నా వాళ్ళిద్దరినీ చూసి పెళ్ళి కుదిరిపోయినట్లే అని సంతోషిస్తుంది అదితి ఆంటి(రతీ అగ్నిహోత్రి). అదితి సలహా మేరకు ఇంటికి వెళ్ళాకా అమ్మాయి నచ్చలేదని చెప్తాడు వీరేన్. ఈ సంగతి ఆ రెండు కుటుంబాల మధ్యన జగడానికి దారి తీస్తుంది.

(నాకు చాలా ఇష్టమైన పెళ్ళి చూపుల సీన్. .)


వీరేన్ ప్రేమించిన అమ్మాయిని ఒప్పించటానికి అదితి అతనికి చాలా సాయం చేస్తుంది. వీరిద్దరినీ బయట చూసిన అదితి బంధువులు పెద్ద గొడవ చేస్తారు. దాంతో రెండు కుటుంబాల మధ్యన రాజుకున్న జగడం వైరంగా మారుతుంది. క్రిష్టియన్ అయిన వీరేన్ ప్రేమికురాలిని ఒప్పుకోవటానికి వీరేన్ తండ్రి(సురేష్ ఓబ్రాయ్) ఒప్పుకోడు. కుటుంబాన్ని, తండ్రి ని ఒప్పించటానికి వీరేన్ వదిన(అయేషా ఝుల్కా) సహాయాన్ని అడుగుతాడు. వీరేన్ కుటుంబం పెళ్ళికి ఒప్పుకుని పెళ్ళి ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టాలని నిర్నయించుకునే సమయానికి తాను అదితిని ప్రేమిస్తున్నానని అర్ధం అవుతుంది వీరేన్ కు. తన ప్రేమికురాలికి ఆ సంగతి చెప్పి పెళ్ళి చెడగొట్టుకోవటానికి ప్రయత్నాలు మొదలుపెడతాడు వీరేన్.





సమస్యలతో సతమతమౌతూ పారిపోవాలనే ఉద్దేశంతో అదితి దగ్గరకు వెళ్తాడు వీరేన్. తనకు పెంచి పెద్దచేసిన ఆంటీ, అంకుల్ ఋణం తీర్చుకోవాలనీ, వాళ్ళు చూసిన సంబంధాన్నే ఒప్పుకున్నాననీ, తనను మర్చిపొమ్మని చెప్తుంది అదితి. వీరేన్ ను అతని కుటుంబం ఆదుకుంటుందా? అదితి పెళ్ళి జరిగిపోతుందా? వాళ్ల ప్రేమకు ముగింపు ఏమిటి? అన్నది మిగిలిన కథ. మొదటి సినిమా అయినా అభయ్ డియోల్ కనబరిచిన నటన ఆకట్టుకుంటుంది. పాత్ర వ్యక్తిత్వంలోని అయోమయం , ఆ తర్వాత వచ్చిన పరిపక్వత బాగా చూపెట్టగలిగాడు అతను. నాకు బాగా నచ్చింది అతని పాత్ర. గ్లామర్ రోల్స్ కే పరిమితమనుకున్న ఆయేషా టాకియాను నటనకు ఆస్కారం ఉన్న పరిపక్వమైన పాత్రలో చూస్తాం మనం. ప్రతిభ ఉన్నా మళ్ళీ "డోర్" సినిమాలో తప్ప ఇటువంటి మంచి పాత్రలు మరేమీ రాకపోవటం అయేషా దురదృష్టం అనే చెప్పాలి.

ఈ సినిమాలో పాటలు హిట్ కాకపోయినా సందర్భోచితంగా బావుంటాయి. పాటల సాహిత్యం కూడా చాలా బావుటుంది. "కుచ్ న మిలే తో నా సహీ", "మేరా తుమ్హారా", "ఏ యారా రబ్" పాటలు నాకు ఇష్టం. నిశ్చితార్ధాలు అయ్యాకా ప్రేమ అనే అంశం మీద తెలుగులో ఇప్పటికే చాలా సినిమాలు వచ్చేసాయి కాబట్టి కొత్తగా అనిపించకపోవచ్చు కానీ ఆరేళ్ల క్రితం తీసిన సినిమాగా చూస్తే ఇది కొత్త కథే. డ్రామా తో పాటూ హాస్యం కూడా సమపాళ్ళలో ఉన్న ఈ సినిమా సినీ ప్రేమికులెవరికైనా నచ్చేస్తుందని నా అభిప్రాయం.



అభయ్ డియోల్ కు ఇది మొదటి చిత్రం కాబట్టి అతని బంధువైన(మేనమామనుకుంటా) ధర్మేంద్ర ఈ చిత్ర నిర్మాత అయ్యారు. ఇదే కథను తెలుగులో కూడా తీసినట్లున్నారు. పేరు గుర్తులేదు కానీ ఓ రోజు ఏదో ఛానల్ లో చూసాను. కానీ హిందీ సినిమా చూసాకా తెలుగుది నచ్చలేదు. పెద్దగా ఆడినట్లు కూడా లేదా తెలుగు సినిమా.

Today's breakfast

రెగులర్ టిఫిన్స్ బోర్ కొట్టినప్పుడు ఇలా ప్రయోగాలు చేస్తుంటాను నేను. ఇవాళ ఏం చేసానంటే:

*mixed veg. కార్న్ soup
*wheat flakes (నాకు)
*corn flakes with chocos(శ్రీవారికి)
*mixed sprouts salad

నాకున్న కొద్దిపాటి పాకజ్ఞానంతో ఒక కొత్త రకం salad రెండు రకాలుగా చేసాను. వివరాలు "ఇక్కడ". ఈ రెండు రకాలు సలాడ్స్ నిన్న రాత్రి, ఇవాళ పొద్దున్న తిన్నాకా మేం కాబట్టి మీరూ ప్రయత్నించవచ్చు...:)

Alfalfa sprouts

మొన్న పొద్దున్న నాకు చాల ఇష్టమైన buffet breakfast కి వెళ్ళాం. అక్కడ మెనూ లో వేలంత పొడుగు మొక్కలు పెరిగిన ఐదారు రకాల sprouts పెట్టాడు. నేను పెసలు, మెంతులు, వేరుశనగ, శనగలు, గోధుమల sprouts చేస్తుంటాను. కానీ హోటల్లో వాడు ఒకట్రెండు కొత్త రకాలు పెట్టాడు. అవేమిటా అని నెట్లో వెతుకుతుంటే ఒక sprouts related లింక్ దొరికింది. అందులోపదిపన్నెండు రకాల sprouts, వాటిల్లోని మంచి గుణాల వివరాలు ఉన్నాయి. ఆ లింక్ ఇదిగో:
http://www.indiamart.com/sproutaminssuper/seed-sprouts.html


ఆ తరువాత నిన్న ఒక షాపింగ్ మాల్ లో అనుకోకుండా మొన్న పొద్దున్న buffet లో పెట్టిన ఒక రకం sprouts కనబడ్డాయి. వెంఠనే కొనేసా. వాటి పేరే "Alfalfa sprouts". నెట్లో వివరాలు వెతికితే అసలివేమిటి? వీటివల్ల ఉపయోగాలేమిటి? ఎలా మొక్క మొలిపించటం తదితర వివరాలు దొరికాయి. క్లుప్తంగా వీటి గురింఛి చెప్పాలంటే:

* శరీరంలో రోగనిరోఢక శక్తిని పెంచుతాయి ఇవి.
* ఎముకలను గట్టిపరిచే గుణాన్ని కలిగి, ఎముకలు త్వరగా పెరగటానికీ ఉపయోగపడతాయి.
* బ్రెస్ట్ ట్యూమర్స్ పెరగకుండా చెయ్యగల సక్తి వీటికి ఉంది.
* శరీరంపై వయసు ప్రభావాన్ని పడనివ్వవుట.. అంటే ముసలిరూపాన్ని త్వరగా దగ్గరకు రానివ్వవన్నమాట.
* బ్లడ్ ప్రజర్ ను తగ్గిస్తాయిట .

ఈ Alfalfa sprouts లోని మరిన్ని పోషక విలువలు, ఉపయోగాలు గురించి ఇక్కడ ఉన్నాయి:
http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:At7H-IVEVWkJ:www.juicing-for-health.com/alfalfa-sprouts-nutrition.html+alfalfa+sprouts&cd=7&hl=en&ct=clnk&gl=in&source=www.google.co.in

sprouting ఎలా చెయ్యాలో బొమ్మలతో సహా ఇక్కడ వివరంగా రాసాడు:
http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:5bxIBnoRk8wJ:www.backyardnature.net/simple/alf-spr.htm+alfalfa+sprouts&cd=9&hl=en&ct=clnk&gl=in&source=www.google.co.in

ఇక ఈ Alfalfa గింజలు ఎక్కడ దొరుకుతాయో ప్రయత్నాలు మొదలెట్టాలి !!

కాకరపాదే !!

బుజ్జి బుజ్జిగా తలలెత్తిన కాకరపాదు తాలుకూ "బుజ్జి మొక్కలు" ఫోటోలు పెడితే రావికొండలరావుగారి "ఆనప్పాదా? బీరపాదా" జోక్ లాగ ఇవి కాకరపాదు మొక్కలేమిటి? అని సందేహం వచ్చింది కదా మిత్రులకు...అందుకని ఇదిగో అసలు ఆకులు వచ్చాయి. ఇందాకా తీసాను ఫోటోలు. జాగ్రత్తగా గమనిస్తే కాకరపాదుకే ఉండే స్ప్రింగ్ లాంటి సన్నని తీగెలు కూడా కనిపిస్తాయి. ఆ స్ప్రింగ్ లాంటి తీగెలను దేనికి చుడితే దానిపైకి(కర్ర్ర, తాడు etc) పాదు పాకుతుంది.

హమ్మయ్యా ! నమ్మారా ! ఇక హాయిగా బుజ్జి బుజ్జి కాకరకాయల గురించి కలలు కంటా !
గింజ గట్టిపడని లేత కాకరకాయలు కాయ పడంగా వండుకుని తింటే... ఆహా...!!

నిన్నే నెరనమ్మినానురా

తాళం: రూపకం

పల్లవి: నిన్నే నెరనమ్మినానురా
ఓ రామా రామయ్యా

అను పల్లవి:అన్ని కల్లలనుచు ఆడిపాడి వేడి
పన్నగశయన నా చిన్నతనమునాడే
నిన్నే నెరనమ్మినానురా
ఓ రామా రామయ్యా

వేదశాస్త్ర పురాణ విద్యలచే భేద
వాదములు తీరక భ్రమయు వారల జూచి
నిన్నే నెర నమ్మినానురా
ఓ రామా రామయ్యా

భోగములకొరకు భువిలో రాజసమ్మున..
యాగాదులొనరించి అలయువారల జూచి
నిన్నే నెరనమ్మినానురా
ఓ రామా రామయ్యా

ఈ జన్మమున నిన్ను రాజీ చేసుకోలేక
రాజిల్లరని త్యాగరాజ రాజ రాఘవా
నిన్నే నెరనమ్మినానురా
ఓ రామా రామయ్యా

ఈ క్రింద లింక్ లో ఎస్.జానకి, శ్రీబాలమురళీ కృష్ణ, శ్రీ ఏసుదాస్ ముగ్గురూ వేరు వేరు రాగాల్లో పాడిన ఈ కీర్తనను వినవచ్చు:
http://www.musicindiaonline.com/genre/8-Classical/#/search/clips/global!q=ninne+nera+namminanura+o+rama/classical/carnatic/tyagaraja+kriti

"మబ్బులో ఏముంది..."

నిన్న రాత్రి ఏదో ఛానల్లో ఈ పాట కనిపించింది. వింటూంటే ఎంత హాయిగా అనిపించిందో...

"లక్షాధికారి" సినిమాలోని ఈ పాట భలే బావుంటుంది కదా. ఈ సినిమా కూడా చిన్నప్పుడు చూసిన గుర్తు. సస్పెన్స్ అది బానే ఉంటుంది. "ఇల్లరికం" "జమిందారు" మొదలైన సినిమాలకు సంగీతం చేసిన టి.చలపతి రావు ఈ చిత్రానికి సంగీతాన్ని అందించారు. ఇంకా "దాచాలంటే దాగదులే" పాట కూడా బావుంటుంది ఈ సినిమాలో.
.
మరి మబ్బులో ఏముందో...ఓసారి మీరూ చూసేయండి.

చిత్రం: లక్షాధికారి
సంగీతం: టి.చలపతి రావు
సాహిత్యం: సి.నారాయణ రెడ్డి
పాడినది: ఘంటసాల, సుశీల

http://www.youtube.com/watch?v=bkZofd_IFZg